aynen öyle oldu!

cumartesi akşamı, yine kâğıdın başındayımsanki şansımla yarıştayım, yüreğimle alamadım matrağa, ağlayışlayım! İlk yazımıkaraladım canana, tümcelerin nihayetini, görmüşüm o günden sahi,kalemim, kalemim kırıldı, iznim çıkmadı, bir satır fazlasına mecalim kalmadıistemsiz ittim her dostu, zeval aradım yaklaşan her tümcede, ağladımhata yalnızca bende, sebeple başkalarında aramadım, beni sevenleri dahikağıdımda yıprattım, yaşamak bu yüzden zor bana, yalnız kendimi kararttım!bir döngüdeyim resmen, olacakları biliyorum esasen, sanki olacaklar olacakmışbenden habersiz yeniden, aynı zevkle aynı hüsranı, düşümde gördüm sahidenbu yüzden sabittir mertebem, bir arpa boyu yol kat edemem, kalmadı sabır bende yeniden!