çıkmaz ayın son çarşambası

tükenmişlik dümeninden olmuşsam sargışayet kelâmlarım, sarılan yaralardan bilenmişse,derdimi yalnızca keyfekeder karalamışsamtümseği cebelden öte sanmışsam gözümdegözlerim sureti, nihayeti bile sarp görmüşsebir de mağlup olan yalnız şahsiyetimse;

yürekten kopan bir alkışa sebep bilineceğimgördüğüm şeylerin nicesine, ziyaretimebedbaht birliğime alçak bir sebep bilineceğimzüğürtlüğü yaşayışıma, deyişle sefil oluşumakitaplardan hisarıma, şunca meskenimearzıma bir sebep, koşulsuz farzımaysa senet bilineceğimancak o vakit ayrılıştır gözümde, tabiatımdan bir ağlayış