bir ömürden enstantaneler

bakmaz mısın?

aşkımın nefretimle terkibi, böyle mi olur sence gerçek aşklar?yoksa yüzüne dahi bakmaz mısın?hatıratlar, hatıralar dahi olsa beride, bakmaz mısın?esasında samimi bir tebessüm yatsa dahi, bunlar uğruna dahi bakmaz mısın?rağmenin bunlar olsa, sahiden bakmaz mısın, geriye,beriye, arkandaki şu yabancıya, bakmaz mısın?senin için benliğinden vazgeçmiş şu yabancıya, bir kucak dolusuancak bir çift kelamın için, geriye dönüp bakmaz mısın?onca şeyden vazgeçip yoluna, uğruna gelmiş acemedönüp bir iki baksan, bakamaz mısın?

benzer

  1. 070samimiyalnızlık sensizlik miydi yalnız
  2. 071tanrının varoluşsal sancılarısüreç odaklı mısınız yoksa sonuç odaklı mı? sonunu bildiğiniz bir filmi doyasıya tekrardan izleyebilir misiniz? tanrının da varoluşsal sancıları olabileceğini mi düşünüyorsunuz? şayet cevaplarınız düşündüğüm gibiyse; sizin yaşam adına hiçbir filiziniz kalmamış demektir. münferit duygularınıza tercüman olacak bir fiil 'adem oğlu' kalmamışsa, tıpkı benim gibi yazılar kaleme almaya başlar; sonrasındaysa kendinize yaşam için bir amacın aniden vuku bulmasını beklersiniz. bir uğraş, bir şiir, hatta bir deneme bile sizi varoluşsal sancılarınızdan arındırmayabilir, derinlemesine fıtrat sorgunuzun sonunda yaşama gerek olmadığını, hatta gerçekten 'tanrıyı öldürdüğümüzü' düşünebilirsiniz. size bu fikirlerinizde yanlış olduğunuzu söylemeye gelmedim elbette, yalnızca bir kaç tavsiyede bulunacağım, tasvirimin el verdiği müddetçe. bir kere şurada anlaşalım, bu vaziyette bulunmanızın tek sebebi isyankârlığınız. yadırgadığınız şahısların hayatlarını elde etmek için her ikindide isyan ettiğiniz tanrının saflarında buluyorsunuz kendinizi. biraz olsun yanımda bulunur mu dileğiyle, 'onun ben de oğluyum sonuçta, bakamaz mı canım?' serzenişiyle doğrulduğunuz ve yanıtsız kalan her duanızın ardına yine isyanınızın süregelmesi bana insan normlarının bazen haklı olabileceğini hatırlatır, vefa... neslin galatından sıkıntılarda boğulduğunuz her cümlenizin ardından bir şahsiyet daha arar oluyorsunuz kelimelerinizde, bulursanız ne âlâ. burjuvanın tasvip etmediği her 'sıkıntı'yı kendine toy kafalarında erek bilerek sıkıntıyı yoktan doğuran, bağnaz elitistlerin civarında büyümüş biri olarak söylemeliyim ki; saflığımız arşa dokunuyor adeta... ne kelimelerde aradığınız o 'şahsiyetler' dönebilir geriye, ne de sizin başkalaştırılmış soysuz fikirleriniz...
  3. 008bir adamım benyadırganacak türden bir adamım ben

Dize kartı