bir terminal aşığı - çukurova

düpedüz yalan mıydı ki, şunca aşığın mırıltısıbir istencenin, bir günlüğün mü aşık takıntısı?yeteri bilenlere kalsın; vasiyetlerin, sözlerinben bir gözyaşının, dinmeyen akıntısı.

dururum arasıya mümkün senler sokağındave bizlerin bahçesinde, menekşelerleistemin sahiciliği bir hece betimiysemümkünat akacak olan dünden bugüneah aydın senler, ve senlerden miras şu kalemin mürekkebineden çukurova, neden o koltuk, der ki?unutur muyum, 204ün en sağ merkezi